Terug in Nederland!

Hallo trouwe kijkbuiskijkers!

Daar is die dan, het allerlaatste bericht van deze reis. Ik ben inmiddels veilig thuis. Gek idee, maar ook wel heel leuk iedereen weer te zien.

De laatste paar dagen heb ik nog bij Elaine gelogeerd, de meiden uit het pensionato gedag gezegd en voor de 100ste keer langs de ambassade om afscheid te nemen. Vrijdagmiddag nog de laatste afscheidslunch en toen bracht Frans me naar het vliegveld en zat mijn tijd in Brazilië er echt op...

De terugreis had nog wel wat voeten in de aarde. Vanaf Brasília naar São Paulo ging het goed. Maar vervolgens had de vlucht van São Paulo richting Parijs 2,5 uur vertraging. Daardoor miste ik de aansluiting van Parijs naar Amsterdam, werd ik omgeboekt naar een andere vlucht en mocht ik me nog een paar uur extra zien te vermaken op Charles de Gaule. Uiteraard had die vlucht ook nog vertraging. Ach ja, inmiddels wat van de Braziliaanse relaxtheid overgenomen maakte ik me daar toch maar niet zo druk meer om :-) Na bijna 24 uur reizen was het dan zover: mijn ontvangstcommitée in Nederland begroeten! :-) Leuk!

Allemaal nogmaals heel hartelijk bedankt voor jullie leuke berichtjes, e-mails, reacties, etc. Altijd heel erg leuk om te horen. Ik hoop jullie allemaal binnenkort weer in real life te zien!

Tchau tchau! Beijos xx

Braziliaanse informatievoorziening, Hollandse geschiedenis en spierpijn...

Hey allemaal!

Dit is alweer mijn laatste bericht uit Brazilië. Ik ben inmiddels weer terug in Brasília, waar ik nog wat goodbye-rondjes maak en vrijdag stap ik alweer in het vliegtuig richting Nederland. Een raar idee, bijna een half jaar voorbij... Het laatste deel van mijn rondreis leek ook voorbij te vliegen. Vlak na mijn vorige update had ik het even helemaal gehad met Brazilië, de mensen en de cultuur. Maar gelukkig kwam dat gauw weer goed en heb ik nog een hoop leuke dingen gezien en gedaan. Reis je mee?

Braziliaanse informatievoorziening
Aardig volk hoor, Brazilianen. Vriendelijk, behulpzaam... etcetera. Soms zelfs zó vriendelijk en gewillig om je te helpen dat ze simpelweg een antwoord bedenken als je ze de weg vraagt. "De bus naar João Pessoa? Die stopt daar, naast het gele restaurant!". Loop je naar het gele restaurant... "De bus naar João Pessoa? Neeee... die stop niet hier, die stopt aan de overkant van de weg, daar bij die winkel..." Dus steek je de weg over... "De bus naar João Pessoa? Neeee... die stopt daar, zie je wel? Een eindje verderop. Bij die supermarkt..." En zo hobbel je rustig een keer of 5 heen en weer, totdat je op de juiste plek bent beland. Het leek wel meer regel dan uitzondering in het deel van Brazilië waar ik was beland. O-ver-al waar ik kwam en de weg vroeg werd ik van het kastje naar de muur gestuurd en bleek de werkelijkheid altijd nét even wat anders dan de informatie die je voorgeschoteld kreeg.

Het toppunt (of zeg gerust dieptepunt) was toen ik van João Pessoa naar Olinda wilde reizen met de bus. In het hostel had de mevrouw mij al vriendelijk geïnformeerd dat ik daarvoor 2 bussen moest nemen. Eerst de bus richting Recife en vervolgens in een of ander plaatsje overstappen totaan Olinda. Pronto! Maar bij het busstation aangekomen, waar ik mijn kaartje kocht, bleek het tóch weer anders te zijn. De bus stopte wel degelijk in Olinda! Zeker weten meneer? Zeker weten. Dus ik hoef niet over te stappen? Nee je hoeft niet over te stappen. Dus kaartje gekocht en pronto! Na een uurtje tuffen in de bus en een paar keer te hebben gestopt om mensen in en uit te laten bedacht ik dat het handig was de chauffeur te vragen op welke plaatsen in Olinda hij stopte, zodat ik zo dicht mogelijk bij het hostel belandde. De meneer begon me kribbig te vragen waarom ik niet wist waar ik naartoe ging, waarop ik zei "Ik weet wel waar ik naartoe ga. Ik ga naar die en die straat in Olinda." Waarop hij mij vervolgens met een droog gezicht meedeelde: "Ik stop niet in Olinda." Fijn. Lekker staaltje Braziliaanse behulpzaamheid weer. De meneer deed er nog een schepje bovenop: "Ik kan niets voor je doen. Stap hier maar uit en ga maar met de taxi verder. Tchau!"... Dus daar stond ik dan. In een gehucht. Favela op de achtergrond. Met mijn spullen. Zucht... traan... Rot land! Rot mensen! Ik had het helemaal geschoten.

Na mezelf weer bij elkaar geveegd te hebben en richting het busstation te zijn gesjokt kwam ik een (wederom) behulpzame dame tegen. Maar deze bleek wel een goeie. Ze was zo lief me mee te nemen in de bus, samen met mij over te stappen op de volgende en me vóór het hostel in Olinda af te zetten. Dank u wel mevrouw! Bestaan d'r gelukkig toch nog goeie...

Olinda & Recife
Deze twee plaatsen liggen in Pernambuco, een staat in het Noordoosten van Brazilië waar wij, de Nederlanders, vroeger een tijdje de scepter hebben gezwaaid. Een jaar of 400 geleden kwam Johan Maurits van Nassau deze kant op, werd verliefd op Brazilië en regeerde een tijdje over dit gebied, wat rijk was aan een aantal fijne grondstoffen (suiker, etc.). Er zijn nog een paar overblijfselen uit die tijd, dus ik vond dat ik die als Nederlandse rondreizigster ook moest afvinken. Helaas pindakaas bleek het Nederlandse fort in Recife 'em reforma' (werkzaamheden) en dus gesloten voor publiek. Nog wel een kijkje in de oudste synagoge van Amerika genomen (die kon worden gebouwd vanwege de vrijheid van godsdienst die onze vriend Van Nassau de lokale bevolking gaf) en over de 'Mauricio van Nassau'-brug gelopen. Vink! Verder een hoop kerken gezien en genoten van de kleurrijke huisjes en knusse straatjes in Olinda.

Salvador & Chapada Diamantinha
Omdat de tijd begon te dringen ben ik redelijk snel doorgereisd naar Salvador. Een beetje angstig door alle waarschuwingen dat het een gevaarlijke stad was besloot ik bij aankomst met 2 andere toeristen mee te gaan naar een hostel in de rustigere wijk 'Barra'. Mooi strand, prachtige zee! 's Middags rondgelopen in het centrum (Pelourinho), waar het een stuk gevaarlijker zou zijn. Gelukkig heb ik er niets van gemerkt en heb ik mijn ogen uitgekeken. Wat een leuke stad! Leuke straatjes, gekleurde huizen, pleintjes. En (net als in Lissabon) een hoog en een laag gedeelte van de stad. Dus natuurlijk de lift tussen beide gedeeltes ook uitgeprobeerd. Verder had ik besloten dat het, tegen het einde van mijn trip, nu eindelijk tijd werd om capoeira te gaan leren, dus sprak ik af de volgende ochtend een les te volgen. Pff... dat was zweten! Het ziet er zo makkelijk en sierlijk uit. Nou, met mijn Hollandse houten lijf blijkt dat toch een stukje lastiger. Maar wel heel leuk (tot ik de volgende dag wakker werd en stijf liep van de spierpijn... auw).'

's Middags ben ik richting Lençois gegaan, de ingang naar Chapada Diamantinha. Dat is een groot natuurpark (groter dan heel Nederland!), waar men vroeger (en op sommige plekken vandaag de dag nog steeds) diamanten worden opgegraven. Het park heeft enorme vlaktes met bossen, bergen, grotten, rotsen, etc. Prachtig! Ik heb 2 dagtrips gemaakt om zoveel mogelijk verschillende dingen te kunnen zien en doen. 1 dag langs grotten, blauwe meertjes en het uitzicht over het gebied. De volgende dag een pittiger tripje (goed voor nog meer spierpijn), klimmend naar de Cachoeira da Fumaça (rook-waterval; een waterval die de grond niet raakt, omdat de wind hem halverwege weer omhoog blaast en hij als rook verdwijnt in de lucht...). Was wel even slikken daar meters hoog op een rots liggend naar beneden te turen... in het diepe dal... Whoops! Maar prachtig!

Na een paar dagen in de natuur maandag weer terug naar de grote stad, Salvador, vanwaar ik dinsdagmiddag weer terugvloog naar Brasília. Een laatste capoeira-les gedaan, rondgelopen door het centrum en toen zat de reis er alweer op... Vou sentir saudades...

Aftellen
- Hier in Brasília nog een rondje gedag zeggen. Vandaag langs het pensionato geweest om mijn vriendinnen gedag te zeggen. Morgen ga ik langs de ambassade om naar mijn collega's te zwaaien.
- Vrijdagmiddag is het zover: Brasília-São Paulo, São Paulo-Parijs, Parijs-Amsterdam (inmiddels zaterdagmiddag). Raar idee...
- Jullie allemaal enorm bedankt voor de leuke reacties, e-mails, berichtjes, etc. Was leuk om te lezen!

Ik hoop dat alles goed gaat en vooral dat het lekker weer is in Nederland! ;-)

Até brève! Beijos

Rondreis deel 2: Jericoacoara, Fortaleza, Natal en Pipa

Hey allemaal,

Daar ben ik weer! Ik ben alweer een endje verder, dus zal jullie een update geven van mijn afgelopen week. 

Jericoacoara
Dat hippiedorp beviel me eigenlijk wel, dus in plaats van 3 dagen daar te blijven ben ik pas na een week weer vertrokken! Zo´n relaxte sfeer, lekker weer, gezellige straatjes, restaurantjes en winkeltjes... erg prettig! De quad-tour op vrijdag was ook super. ´s Morgens vertrokken en langs de zee getourd, zeepaardjes gekeken, mangrove-bos gezien, door de duinen gecrosst en bij een meer gestopt om te lunchen. Hangmatten in het water, verse vis die voor je werd gegrild, heerlijk! Die avond zou ik met de bus doorreizen naar Fortaleza, maar aangezien er een capoeira evenement gaande was besloot ik nog een dagje langer te blijven en heb ik mijn busticket geruild. De volgende dag nog genoten van de zon en het strand en de hele dag zitten balen dat ik ´s avonds weg zou gaan. Lastminute dus maar weer naar het busstation gespeerd om te vragen of ik mijn ticket wéér mocht ruilen... Na wat omwegen was dat gelukt en kon ik met een grote glimlach nog 2 dagen blijven. Iedere avond bouwen ze standjes op om cocktails en verse sapjes te maken. Daar hangt iedereen een beetje rond en daarna is er soms nog ergens een feestje gepland. Na het capoeira event bijvoorbeeld een Forró feest, je weet wel, die dans die ik in Brasília onder de knie probeerde te krijgen... Helaas niet naar binnen gegaan, maar besloten bij een feestje op het strand te blijven. Allemaal erg leuk dus!

Wat ik trouwens nog was vergeten te vertellen vorige keer is dat ik met het paardrijden mijn benen helemaal heb opengehaald. Ik heb daar de hele week nog last van gehad, kon nauwelijks lopen en er zitten 2 dikke wonden op mijn onderbenen. Dat is wel flink balen, want ik had graag nog willen (kite)surfen, maar door die wonden kon ik het water niet in... snif. Inmiddels ruim een week verder, maar het is nog steeds niet optimaal. Dus ook hier in Pipa (een vergelijkbaar dorpje met Jeri) zit surfen er denk ik niet in.

Fortaleza en Natal
Maandagavond ben ik doorgereisd naar Fortaleza, waar ik dinsdagochtend vroeg aan kwam. Heb toen een paar uur rondgelopen in Fortaleza en de hangmat die ik de week ervoor had gezien toch maar gekocht. Verder nog ´het´ fort bezocht (van oorsprong Nederlands), maar dat was een enorme domper, stelde nog erg weinig voor. En toen doorgereisd naar Natal. Daar bleef ik in een heel leuk hostel, een oud kasteel! Grappige entree, bakstenen muren en deuren en ramen in een puntje. Erg gezellig.Niet veel meer uitgevoerd ´s avonds, want ik was moe van de feestjes in Jeri en alle busreizen daarna. De volgende ochtend had ik afgesproken met Monique, de Honoraire Consul die ik een paar weken geleden op de ambassade had ontmoet. Leuk om haar hier te zien en ze was heel enthousiast en aardig. Belde gelijk wat rond en ineens was daar een citytour voor mij geregeld! Aangezien ik maar een paar uur zou blijven was dat een ideale manier om nog wat dingen van de stad te kunnen zien. Bijvoorbeeld een oud Portugees fort, oude centrum en de oudste cajú-boom van de wereld. Vink! Daarna door naar Pipa...

Pipa
Inmiddels zit ik weer in een klein hippiedorp waar iedereen surft en capoeira doet. En waar half Nederland naartoe is gekomen... pfff, ik hoor continu Nederlands om me heen! Haha! Een leuk hostel gevonden en gisteravond van de samba genoten in het barretje om de hoek. Gezellig. Daarna nog een goede daad voor de mensheid verricht toen een Nederlands gezin aankwam in het hostel, maar de eigenaren weg waren en niemand wist wat te doen. Kwam mijn vertaal-service toch mooi van pas! En vandaag tijdens een regenachtige dag naar het strand gegaan en dolfijnen gezien! Dus ook hier vermaak ik me wel weer prima. Hoop wel dat het morgen wat beter weer is, maar ik vrees dat ik de zone van ´regenseizoen´ ben ingetrokken en dat de komende 2 weken wat natter zijn dan de afgelopen tijd. We zullen zien!

Overig
- Morgen of overmorgen reis ik weer door en ga ik naar Joâo Pessoa. Ik ben benieuwd hoe het daar is!
- Hoop dat alles in Nederland goed gaat. Houd me op de hoogte, leuk om te horen!

Dat was het weer voor nu. Ik zal later nog proberen wat foto´s te uploaden, ik hoop dat dat lukt!

Tchau tchau, beijos!

Rondreis deel 1: Van Belem naar Fortaleza en een uitdagende woestijn trip!

Hey allemaal!

Zo, eindelijk even achter een computer om een verhaal te uploaden. De afgelopen 2 weken al een behoorlijke trip gemaakt en veel leuke dingen gezien en gedaan. Zowel in de steden als leuke uitstapjes naar wat veiligere plaatsen daarbuiten. Wat dacht je van een 2-daagse tocht door de Lencois Maranhenses, gigantische duinen...? Geweldig! Dus... grijp de popcorn er maar weer bij en reis met me mee!

Belem
Donderdag 1 juli vertrok het vliegtuig naar Belem. Toen ik daar aankwam gelijk tegen een muur van hitte en luchtvochtigheid aangelopen. Dat is al een groot verschil met Brasilia, pff... Toen mijn mijn slakkenhuis op mijn rug de weg proberen te vinden naar het centrum en in de bus gestapt. Het valt me op dat Belem totaal anders is dan wat ik tot nu toe heb gezien van Brazilie, kleurrijker, maar ook veel armer. Die armoede zorgt ervoor dat de stad niet erg veilig is om in rond te lopen en dat vond ik wel erg lastig. Gelukkig kwam ik een andere backpacker tegen bij de bus en zat ik in een scharrig, maar gezellig hostel, dus gauw nieuwe vrienden gemaakt om mee op pad te gaan. Dat scheelde een hoop, want ik voelde me in het begin erg rot door alle waarschuwingen "niet in deze straat lopen", "hier niet lopen na 6en", "geen tas meenemen", "als je daarheen moet, loop dan 4 straten om, anders wordt je overvallen..." etc... Wees gerust, niks gebeurd, maar ik vond het soms erg lastig om er zoveel op te moeten letten. In de stad zelf zijn wel een paar hele leuke en interessante dingen te zien. Bijvoorbeeld de Mercado Ver-O-Peso (de ' bekijk het gewicht' markt, waar je alles kunt kopen), de haven, vogelpark, een Portugees Fort en een botanische tuin/dierenpark met flora en fauna uit de Amazone.

Om de stad te onvluchten zijn we met z'n 5en ook een paar dagen naar Ilha do Marajo gegaan, een eiland ter grootte van Zwitserland. Alleen de oostkust is bewoond, de rest is zo'n beetje moeras. Erg rustig, haha! Het eiland is bekend om de waterbuffels, leuk om te zien (tot hun buik in de modder) en lekker om te eten (beef, kaas...) haha! Daar een beetje gechild en een museum bezocht met veel dingen over de Indianen uit de Amazone. Grappig om te zien dat een museum hier niet zo chique is ingericht als we in Nederland zijn gewend. Skeletten gewoon ergens neergekwakt, een hoop rommeligheid, maar het was leuk om te zien! Toen was het weer tijd voor de 4-uren terugtocht met de boot naar Belem. En door...

Naar Sao Luis
Waar ik Saloua, mijn Deense vriendin, ontmoette. Direct een groot verschil met Belem. Sao Luis is een knus stadje, veel kleuren en kinderkopjes straatjes. Gezellig sfeertje en ik voelde me stukken veiliger. Fiew... Ook veel Azulejos (tegeltjes op muren/huizen, bekend uit Portugal). De eerste dag wat rondgelopen door de stad, musea afgevinkt (bv. over folklorische feesten uit de regio, toevallig vielen we met de neus in de boter voor de Festa Bumba Meu Boi dat weekend...) en genoten van typische Ceara-maaltijden (veel gamba's, rijst, etc.). Ook hier weer een trip buiten de stad gedaan, erg uitdagend...

Lencois Maranhenses
's Morgens om 5 uur in de auto richting Barrerinhas gegaan, de ingang naar de Lencois Maranhenses, gigantische duinen, ter grootte van Sao Paulo, met lagunen. Werkelijk prachtig! Daar aangekomen bij een toeristen office gedropt en we voelden ons een beetje in de val gelokt waar we 2 opties voorgeschoteld kregen voor de hoofdprijs. Gelukkig viel het wel mee en bleek er na wat doorvragen nog wat meer (uitdagenders) mogelijk te zijn. Namelijk, een 2-daagse wandeling door de duinen! Haha, idioot? 's Middags vertrokken naar de eerste stop, waar het gros van de touristen bleven, een duik namen in een van de lagunen, foto's maken en als Japanners weer retour gingen naar huis. Maar wij niet... daar begon ons avontuur pas. Vanaf daar begon onze ruim 6 uur durende tocht door de duinen. Mul zand, heuvels, lagunen, brandende zon, nog meer zand.... oh ja, het is ook eigenlijk wel mooi. Zeker toen we de zonsondergang zagen in het midden van de duinen, niemand om ons heen en we vervolgens verder liepen onder de miljoenen sterren... Na uren banjeren nog een stortbui opgevangen en toen aangekomen in een huisje in the middle of nowhere. Fiew... leven! Erg primitief en diervriendelijk (kikker in de wc, ondefinieerbaar beest in ons muskietennet 's nachts... top. Part of the experience zeggen we dan maar ;-)). De volgende dag nog een end verder gelopen en toen was het tijd om met de 4x4 terug te crossen naar Barrerinhas. Tof

Fortaleza
Toen weer door naar de volgende bestemming, Fortaleza. Daar ben ik niet zo lang  gebleven, want ik had mezelf voorgenomen de grote (gevaarlijke) steden te mijden. Dus 's middags een beetje door de stad gewandeld, het strand bekeken, de grote markt met kunst en handwerkjes bezocht en toen door naar Jericoacoara. Wat een apart dorpje is dat! Het laatste half uur van de reis hierheen ging via 4x4 bus door het mulle zand. Afgesloten van de wereld en een apart sfeertje. Een hoop alternatievelingen, veel surfers, relaxte sfeer en een hoop avontuurlijke activiteiten te doen. Zo ben ik vandaag Cowboy-style op een paard rond gaan hobbelen langs de oceaan, bergen in en over het strand gecrosst. Helaas was mijn knol een beetje lui, dus was het hard werken om hem te laten rennen, maar het is gelukt, haha. Mooie Kodak-momentjes... Komende vrijdag staat er nog een quad tour op het programma, door de duinen, langs een paar bijzondere plaatsen in de omgeving, visje eten aan het strand... Wordt vast leuk!

Overig
- Tja... het WK. De wedstrijd tegen Brazilie was een leuke ervaring. Ik was in Belem en keek met ongeveer 200 Brazilianen, als enige Nederlandse. Dus een beetje bescheiden met mijn Oranje gear en wat ingetogen gejuicht bij onze goals, maar uiteraard van genoten. Was wel leuk dat een paar Brazilianen naderhand naar mij toekwamen om me te feliciteren :-)
- De finale heb ik op het busstation in Sao Luis gekeken. Het was niet goed voor mijn hart om die wedstrijd te kijken, gut wat nerve breaking. En tja... het einde laten we maar even rusten he. Al confronteren alle Brazilianen me er wel mee wanneer ze erachter komen dat ik Nederlandse ben "Oh wat balen van de wereldcup, wat een wedstrijd...". Conclusie: Brazilie is echt een voetballand!
- Onderweg ben ik al een paar keer dezelfde mensen tegengekomen. Toch grappig. Mensen die ik uit Belem ken die ik in Sao Luis en Jericoacoara tegenkom. Een Deens stel waarmee we de tour door de Lencois Maranhenses hebben gemaakt die vervolgens in Jericoacoara dezelfde quad tour gaan doen, etc. Kleine wereld. En ook wel erg gezellig!

Goed, voor nu brei ik d'r een eind aan. Tijd om wat te gaan eten en te relaxen tussen de hippies! De foto's houden jullie van me tegoed, want op dit moment is de computer/het internet tergend langzaam... Lijkt me een goede cliffhanger om deze episode af te sluiten!

Hoop dat alles goed gaat daar. Wederom bedankt voor de leuke reacties en tot de volgende update!

Beijos xx

Inpakken en wegwezen

Hey allemaal,

Even een kort berichtje voordat ik morgenochtend vertrek uit Brasília. Op de valreep nog een enkele foto (o.a. van de stro-hoed ;-)) en even een kleine update van mijn afgelopen paar dagen.

De Festa Junina op zaterdag was leuk! Een kampvuur, hoop typisch Festa Junina-eten en mooie outfits! Zondagavond had ik nog een afscheidsborrel georganiseerd voor vrienden en collega's van andere ambassades. Maandag en gister een dagje op de ambassade geweest om dingen op te ruimen en uit te zoeken. Overigens maandag nog braaf Nederland-Slowakije en Brazilië-Chili gekeken. Conclusie: vrijdag Nederland-Brazilië, wat natuurlijk door iedereen in het pensionato meteen werd aangehaald toen ik 's avonds thuis kwam. Waar ik de wedstrijd kijk weet ik nog niet, maar het zal zeker een dolle boel worden!

Verder nog een keer uit eten geweest bij een leuk restaurantje aan het meer, een verjaardagsparty gehad en bij collega Mariëlle langsgeweest om de pasgeboren Max te bewonderen. Kortom, weer een hoop gezelligheid!

Nu mijn tas aan 't inpakken en kamertje leegruimen (stiekem past er nog best een hoop rotzooi in dat kleine kloosterkamertje...), want morgenochtend vlieg ik naar Belém, in het Noorden van Brazilië. Vanuit daar ga ik in ruim 5 weken langs de kust reizen naar het Noord-oosten totaan Salvador. Ik ben benieuwd wat ik onderweg allemaal tegenkom en heb er heel veel zin in! Ik zal jullie uiteraard op de hoogte houden van mijn belevenissen!

Tchau tchau! Beijinhos xx

Foz do Iguaçu & Curitiba

Hey allemaal,

Allereerst even wat zorgen wegnemen van ongeruste mensen. Ik ontving een paar sms'jes en telefoontjes of alles wel goed ging i.v.m. de barre weersomstandigheden in Brazilië. Maar no worries, dat is in het Noordoosten en ik heb er niks van gemerkt! Ik heb zelfs een paar prachtige dagen achter de rug! Bedankt ook weer voor alle reacties, altijd leuk om te lezen! Ik zal jullie in dit verslag weer even uit de doeken doen van het begin van mijn rondreis: De watervallen van Foz do Iguaçu en Curitiba.

Festa Brega
Zaterdag gaf Anneloes een feestje, met als thema 'Festa Brega', wat zoiets betekent als 'goed fout': iedereen in bizarre kleren, foute combinaties, etc! We hebben enorm gelachen om de outfits en veel plezier gemaakt. Wederom een geslaagd feestje dus!

Foz do Iguaçu
Na een kort nachtje kon ik op naar het vliegveld, want ik ging naar Foz do Iguaçu! Oh wat had ik daar veel zin in! Daar aangekomen heb ik wat rondgelopen door het stadje, op zoek naar een hostel en tussendoor nog een pitstop gemaakt om de voetbalwedstrijd van Brazilië te kijken. Toen de 90 minuten voorbij waren, Brazilië gewonnen, liep de hele stad uit, toeterende auto's, mensen joelend en juichend door de straten, een groot feest! Na een paar krakkemikkige hostels voorbij te zijn gelopen en een beetje aan 't balen dat het nog niet zo wilde vlotten kwam ik in een gezelliger hutje aan. Dat beloofde wat goeds... En warempel, stond ik bij de receptie, kijk ik ineens in de ogen van 2 andere studenten uit Enschede! Wat is de wereld toch klein... Meteen kwam er een horde andere (Nederlandse) 'bewoners' van het hostel aanlopen en konden we gelijk met z'n allen door om wat te gaan eten. Dat was een leuke aankomst!

De volgende dag ben ik naar de Braziliaanse kant van de watervallen geweest. Helaas zat het weer niet zo mee, grauwe dag, regen en koud. Dat zorgde ervoor dat de 'wauw'-factor die ik had verwacht een klein beetje tegenviel. Maar evengoed heb ik me verbaasd over de gigantische hoeveelheid water en de kracht waarmee dat alles naar beneden stort. Een prachtig gezicht! Daarna ben ik naar de Itaipu-dam geweest. Een grote stuwdam op de grens van Brazilië en Paraguay, die van alle stuwdammen in de wereld de meeste energie opwekt. Toch interessant... 's Avonds in het hostel gerelaxed, gezellig met de andere 'bewoners'.

Dinsdag zijn we met een groep  naar de Argentijnse kant van de watervallen geweest (Jeuh! Heb ik ook Argentinië aangetikt!! :-)). Het weer zat vandaag mee, een stralend zonnetje, heerlijk! In combinatie met alle enthousiaste verhalen van degenen die deze kant al hadden bezocht beloofde dat veel goeds! En inderdaad... WAUW! Wat een geweldige ervaring!! Eerst zijn we naar de 'Garganta do Diablo' geweest (de keel van de duivel), waar een gi-gan-ti-sche hoeveelheid water per seconde naar beneden stort en je van al het opspattende water niet kunt zien waar dat allemaal naartoe gaat. Geweldig! Daarna nog een paar wandelingen in het park gedaan, waar je langs en over een hele hoop andere watervallen loopt en steeds weer een prachtig uitzicht hebt. Ik heb dan ook heeeel veel foto's gemaakt, haha! Op de terugweg zijn we nog even langs het 'Drielandenpunt' (Brazilië, Argentinië en Paraguay) gereden. Niet erg indrukwekkend, maar toch leuk om te zijn geweest. Het punt zelf ligt in het water, dus wij hebben vanaf een afstandje gekeken naar de gekleurde pilaren van Brazilië en Paraguay en braaf met de blauw-wit-blauwe pilaar op de foto gegaan...

Curitiba
's Avonds ben ik in de bus gegaan naar Curitiba, waar ik de volgende ochtend om 7.00 uur aankwam. Uiteraard geweldig geslapen, uch... Daar aangekomen mijn spullen in een hostel gedropt en met de Linha Turistica door de stad getourd. In het zuiden van Brazilië wonen veel immigranten uit Duitsland, Italië, Oekraïne, Polen en Nederland. Dat is goed te zien in Curitiba, veel Europees uitziende huisjes en mensen met blauwe ogen... Het is daarnaast ook een stad die bekend staat om zijn milieuvriendelijkheid en goede OV-systeem. Met de toeristenbus kon ik bij verschillende haltes uitstappen en later opstappen. Zo ben ik langs het (daar is die weer...) Museum Oscar Niemeyer geweest, Parque Tanguá, Opera de Arame (heel bijzonder gebouw, allemaal stalen buizen en glas...), kon ik vanaf de TV-toren de stad van bovenaf bekijken en heb ik 's avonds nog een stukje door het historische centrum gelopen. Daarna toch maar met de taxi naar het hostel gegaan, want zodra het donker is vind ik het meestal niet prettig om nog over straat te gaan. Dat is wel iets waar ik steeds bij stil sta en wat ik af en toe erg jammer vind aan (het reizen in) Brazilië. Maar goed, behalve dat is er veel moois te beleven gelukkig!

De volgende dag ben ik met de Serra Verde Express (een treintje) naar Morretes gegaan. Het treintje ging door hoge bergen, langs diepe dalen en kwam na ruim 3 uur tuffen aan in het schilderachtige Morretes. Daar heb ik met een paar andere backpackers genoten van het lokale gerecht 'Barreado', nog een klein rondje gelopen en toen er echt niks meer te beleven viel ben ik toch maar doorgegaan naar Paranaguá, een stadje wat meer richting de kust. Daar gauw een caféetje opgezocht om Nederland-Kameroen te kijken (met Denemarken-Japan op de tv ernaast...) en in mijn eentje zitten juichen en genieten op het terras. Helaas had ik geen tijd om nog langs Ilha do Mel (honingeiland) te gaan, wat erg mooi schijnt te zijn. Goeie reden om nog eens terug te gaan ;-) Toen weer in de bus naar Curitiba.

Vrijdagochtend nog even gauw naar de Jardim Botánico gegaan, waar weer een bizarre grote kas stond en daarna richting vliegveld, terug naar Brasília. Ondertussen overigens her en der wat flarden van de wedstrijd Brazilië-Portugal meegepikt. Wel geinig om te zien dat echt iedereen hier in Brazilië in de ban is van de 'Copa', het WK. Iedereen is voetbalexpert en klaagt over het spel van de Brazilianen... maar goed, gelukkig winnen ze wel...

Overig
- Gisteravond toen ik aankwam kon ik gelijk door naar de Scandinavische vrienden, want die vierden de midzomernacht. Erg gezellig!
- Vanavond een 'Festa Junina' bij Elaine. Een traditioneel feest, waarbij je in een geruite/gebloemde jurk gekleed gaat, strooien hoedje, laarsjes aan en rare dansjes doet. Zal ook wel weer gezellig worden :-)
- Morgenavond nog een afscheidsborrel/etentje voor alle vrienden en collega's van andere ambassades. Ook leuk!
- Helaas was het ineens onzeker of Saloua, mijn Deense vriendinnetje, nog mee kon reizen naar de Amazonas. Dus nu ga ik maar vast in mijn eentje beginnen, morgen maar eens tickets kijken... Spannend allemaal! Ik heb er heel veel zin in!

Ik hoop dat verder alles met jullie ook goed gaat. Heel veel plezier en succes en tot de volgende update!

Um abraço! xx

Stage klaar, een paar leuke tripjes en veel oranje!

Hey allemaal,

Hoe gaat het in Nederland? Een hoop oranje-gekte, versierde straten, etc? Hier is iedereen in de ban van de 'Copa' en zit ik nu tijdens Nederland-Japan (gekleed in oranje, ben helaas de enige haha!) een update te typen. Hoog tijd, want ik heb weer veel meegemaakt de afgelopen 3 weken. Zoals een bezoek aan São Paulo om interviews af te nemen, speelde het Nederlands Volleybalteam tegen Brazilië voor de World League, een paar leuke tripjes, veel WK-gekte en natuurlijk het einde van mijn stage op de Ambassade! Leun lekker achterover en reis mee:

Afronden stage
De 3 weken verlenging waren nuttig en druk. Ik heb me beziggehouden met de doelgroepen van "2011". Om hun ideeën over Nederland in kaart te brengen heb ik (yes!!! 1-0 voor Nederland!) een aantal interviews gehouden. Mensen uit het bedrijfsleven, politiek, culturele veld en het onderwijs. Veel interessante informatie gekregen! Toen gauw alles verwerken en de afgelopen week heeeeel hard gewerkt om alles af te krijgen. Gisteren was mijn eindpresentatie en die ging goed, gelukkig :-) Een hoop positieve reacties achteraf en de ambassadeur gaf aan dat dit precies was wat hij hoopte en verwachtte wat ik zou opleveren. Dat ze er zeker wat aan hebben en weten wat ze nu moeten gaan doen. Da's toch leuk om te horen. Daarna zou ik nog met hem en Anneloes nabespreken, maar dat bleek een afleidingsmanoeuvre. Ondertussen zetten ze namelijk de spullen klaar voor mijn afscheidsborrel! Wat een leuke verrassing :-) Een speech, cadeautjes en veel gezelligheid. Echt een leuke tijd gehad, raar idee dat het nu klaar is...

Tripjes naar Luziânia, São Paulo en Chapada dos Veiadeiros
Tussen het harde werken door heb ik ook het maximale uit mijn tijd proberen te halen en nog een hoop leuke uitstapjes gemaakt. Zo ben ik 2 weken geleden naar Luziânia, een stadje iets buiten Brasília, geweest om foto's te maken voor Fleur, mijn nichtje die daar is geboren. Het was een leuk stadje en erg bijzonder om te zien!
De donderdag en vrijdag erna was ik in São Paulo. Toch wel een geweldige stad, zo groot en zoveel te beleven! En het verkeer... wat een chaos! Vanaf de 21e verdieping, waar mijn hotelkamer zich bevond, had ik een 'vista maravilhosa' over de stad. Voor mijn project had ik een paar gesprekken met collega's van het Consulaat-Generaal gepland, dus daar ben ik beide dagen ook langsgeweest. Het was leuk om de collega's die daar zitten te ontmoeten. Gelukkig had ik tussen het werken even tijd de Pinacoteca in te gaan, een prachtig gebouw, veel mooie schilderijen en beelden! 's Avonds ben ik met Jordy, de stagiair van het CG/SP, in een leuk caféetje in de buurt wat gaan drinken en pasteis gaan eten. De volgende dag na wat interviews weer gauw naar het vliegveld, op naar Brasília!
De volgende dag stond het volgende tripje op het programma: Chapada dos Veiadeiros! Een groot natuurpark ten noorden van Brasília. Samen met Anneloes, Else, Manoj en Frederik gingen we 's morgens (nog enigszins brak van het feestje de dag ervoor) op weg en na 3 uur kwamen we aan op de fazenda (boerderij) waar we zouden overnachten. Het zag er superleuk uit, veel bloemen, planten en beesten (de loeiende koeien hebben zelfs 's nachts hun best gedaan ons wakker te houden haha!). Na een heerlijke lunch zijn we op pad gegaan naar de 'Vale da Lua' (Vallei van de Maan). Daar hebben we over het versteende lava gelopen en ons verwonderd over de gekke vormen die er door het water in zijn geslepen. Een bizar landschap in het midden van de cerrado! 's Avonds in een pizzaria gaan eten waar, vanwege de 'Dia dos Namurados' (Valentijnsdag) een zoenwedstrijd werd gehouden! Het stelletje dat elkaar het langst kon aflebberen kreeg een of ander leuk prijsje, hahaha! Smakelijk... Verder ging alles mis wat mis kon gaan in het restaurant, maar gelukkig konden we er achteraf hard om lachen :-)
Zondag gingen we het park in, waar je met een gids een lange tocht kon maken langs de valleien, rotsen en watervallen. We hebben 5 uur lang door de cerrado gehobbeld in de zon, af en toe afgekoeld in de natuurlijke zwembaden en vooral opgelet om niet over de stenen en takken te struikelen. Mooi park! Toen zat ons tripje er alweer op zijn gingen we gauw richting Brasília...

Oranje!
... want daar speelde het Nederlands volleybalteam tegen Brazilië! En ik had kaartjes gekregen om met alle collega's aan te moedigen (T-j, Jan, bedankt!). De dag ervoor had Nederland met 3-0 gewonnen, maar deze zondag was het een stuk spannender. We hebben als een gek staan aanmoedigen, maar het mocht niet baten. Brazilië won met 3-1. Desondanks was het geweldig om mee te maken, de sfeer in het stadion was fantastisch! Brazilianen zijn zó fanatiek in het aanmoedigen van hun sporthelden!
De dag erna was de eerste wedstrijd van Nederland tijdens het WK. We besloten om dit onder het genot van een heerlijk ontbijt (de wedstrijd begon bij ons om 8.30 uur 's morgens) te kijken in de residentie. En ook onze volleybalhelden kwamen langs om Oranje aan te moedigen. Wat zijn die mannen lang...! Lekker gegeten, gelachen en blij dat Oranje de wedstrijd met 2-0 had gewonnen (hoewel mijn vriendin van de Deense ambassade er minder blij mee was...) Dat was nog eens een relaxt begin van de week :-)f
Verder hebben we ons ook nog in Oranje outfit gehesen voor een feestje op de Australische ambassade om het begin van het WK te vieren. Uitgedost met gekke hoeden, rood-wit-blauwe of oranje shirtjes en gekleurde nagels gingen wij die kant op. Daar aangekomen bleek nauwelijks iemand verkleed! Hahaha, daar stonden wij dan :-) Onze hoeden waren wel een grote hit en we hebben veel gelachen, dus het was weer een gezellige avond.

Overig
- Nu mijn stage klaar is is de tijd voor het rondreizen aangebroken. Komende zondag ga ik naar Foz do Iguaçu. Ik kijk ernaar uit! Het schijnt wel erg koud te zijn, dus ik zal een paar dikke truien inpakken.
- Vanavond geeft Anneloes een feestje, gewoon, omdat het kan.
- Tijdens de Tweede Kamer verkiezingen waren wij op de Ambassade uiteraard ook stembureau. Tot 's avonds 21.00 aanwezig geweest, voor slechts een enkeling die zijn stem kwam uitbrengen, maar het was wel gezellig. En wat een uitslag...!
- Gisteren heb ik met een paar vriendinnen uit het pensionato mijn afscheidsetentje gehad. Was ook gezellig :-)
- Deze maand is het tijd voor 'Festa Junina', juni-feesten, waarbij speciale dansen worden gedanst, mensen zich kleden in traditionele jurken met bloemen en hoeden van stro. Ieder weekend is er wel ergens een 'Festa Junina', volgende week ook bij Elaine thuis. In het pensionato staat deze maand een bankje bij de ingang met 2 poppen (soort Abraham & Sarah), heel schattig :-)

Dat was het weer voor deze aflevering. Heel veel plezier en succes met het werk, studie en de WK-gekte. Tot de volgende update!

Tchau tchau, beijos!

Film- en Song Festival en de 'Heidag'

Hey allemaal!

Hoe gaat het met jullie? Na 2,5 week radiostilte vond ik het weer tijd worden voor een update. Afgelopen weken stonden in het teken van (afscheids)feestjes, Europees Film Festival, uitje van de ambassade en natuurlijk... hét Eurovisie Song Festival! Maar ook op stage-gebied valt weer het nodige te vertellen, laat ik daar voor de verandering eens mee beginnen ;-)  Ga d'r maar weer lekker voor zitten.

Stage (en visum) verlengen en reisplannen maken
Vandaag zou eigenlijk mijn laatste stagedag zijn. Ware het niet dat mijn stage met 3 weken is verlengd! Huh? Welke gek doet zoiets?! Nou ik dus. Ik zat al een tijdje te balen dat ik zo snel weg moest. In de eerste plaats omdat ik graag nét wat extra zou willen afleveren. Hoewel mijn begeleiders aangaven dat ze tevreden zijn en niet verwachten dat ik in zo'n korte tijd het hele project weet uit te schrijven, toch zou ik het zelf graag willen. In de tweede plaats (of misschien is dit eigenlijk wel de eerste?!) heb ik het nog enorm naar mijn zin in Brasília. Dus toen ze me vroegen of ik langer wilde blijven was het antwoord gauw gegeven. Drie hoeraatjes! Hopelijk lukt het in deze extra 3 weken nog wat mensen (doelgroep/stakeholders) van ‘mijn' project te spreken en dat te verwerken in het communicatieplan dat ik schrijf. Al met al ligt er dan na deze periode een opzet voor ‘2011', het jaar dat (op de formele handtekeningen in het Congres na) is uitgeroepen tot ‘Ano da Holanda no Brasil'... Toch leuk :-)

Ondertussen waren er bijna 90 dagen voorbij en moest ik mijn visum verlengen. Ik zal jullie de trage versie besparen, maar het kwam erop neer dat ik de nodige (of nouja, ik vond ze onnodig) kastjes en muren heb aangetikt, gescholden heb op die eeuwige bureaucratie en inefficiëntie, maar gelukkig was het eindresultaat wel een nieuwe stempel en sticker in mijn paspoort. Op naar de volgende 90 dagen!

Overigens betekent het verlengen van mijn stage (en visum) niet dat ik langer in Brazilië blijf. Ik kom nog steeds op 7 augustus terug in Nederland. Heb alleen iets korter voor mijn rondreis. Evengoed nog 1,5 maand, maar ik heb toch besloten Peru deze keer over te slaan. Mijn plannen zijn nu alsvolgt: Op 20 juni naar Foz do Iguaçu (DE watervallen bij de Argentijnse grens), vanuit daar met de bus naar Curitiba en dan de 25e terugvliegen naar Brasília waar ik nog een lang weekend blijf. Dan nog een wat onduidelijke datum en bestemming, maar het zal 'ergens' eind juni zijn en 'ergens' richting noorden. Manaus/Belém, zoiets... in de buurt van de Amazonas in ieder geval. Vervolgens ga ik over land, langs de kust, stadje naar stadje en een hoop zien en doen.... totdat ik in (Salvador de) Bahia aankom. Vanuit daar ga ik op 3 augustus weer terug naar Brasília, gedag zeggen, uitvogelen hoe ik alle kilo's weer naar Nederland kan vervoeren en de 6e in het vliegtuig stappen voor de grote oversteek... Jaloers? Iemand?

Festivals, diners en feestjes
En dan het meer vermakelijke gedeelte van deze aflevering: de feesten en partijen! De vrijdag nadat ik mijn laatste verhaal aan jullie schreef stond een feestje op het programma van onze, twee huizen verderop gelegerde, Australische ambassade. We hebben goed ons best gedaan met de drankjes, danspasjes en gekke accessoires. Voor verdere uitleg verwijs ik maar naar de foto's! De maandag erna bleek dat onze ambassadeur de halve nacht wakker had gelegen van de muziek... Oh jee! "It wasn't me!" haha!

Helaas was het dat weekend ook weer over met mijn luxe verblijf. Anneloes kwam, met haar ouders, terug van vakantie en ik moest dus weer richting primitief klooster verkassen... *zucht*
's Avonds ben ik met Saloua (Deense stagiaire) en Giorgos (Griek) uit eten geweest. We hebben ons kapot gelachen om het intelligentieniveau van de serveerder (hij kwam met een dienblad met 3 Mojitos naar onze tafel "eh... voor wie was de Mojito?!" Tja... tel eens goed lieverd ;-)) Daarna nog naar Chicita Bacana geweest, een cafeetje waar wat bekende Fransen zaten. Blijft een apart volkje... Caipirinha gedronken en gauw naar huis, voordat de poort dicht zit!

De week erop was het Europees Filmfestival in Brasília. Dinsdagavond ben ik met mijn Scandinavische vriendinnen naar een wazige Zweedse film geweest met vampiers, bloed en Jaren '70 decor... Was onze Nederlandse inzending toch vermakelijker: Shouf Shouf Habibi! Samen met collega's en de ouders van Anneloes eerst wat gegeten en toen sjoef sjoef naar de bios...

De vrijdag erop was de afscheids-BBQ voor een van de Noren. Een hoop vlees, salades, drank en gezelligheid... En de laatste twee hebben we nog even vrolijk doorgezet in Caribeño, een van de danstenten van Brasília. Het leven is hier zo zwaar... Zaterdag in ieder geval wel! Haha! Die avond stond er, oh zo vervelend, wéér een diner op het programma. Deze keer zou onze Italiaanse vriend Massimiliano voor ons koken. Wij zorgden voor de Apple Crumble als toetje... Begonnen met bubbeltjes, toen een stuk pizza, door naar de penne met (zelfgemaakte) pesto en aanstampen met overheerlijke lasagna. Pfff... Hij had goed zijn best gedaan! De komende 3 dagen hoefden wij niet meer te eten...
...dachten we. Toch zaten we de volgende middag weer vrolijk aan het meer te lunchen. In het zonnetje :-) Daarna even uitgepuft op de bank met een filmpje erbij. *zucht*

Heidag
Donderdag stond de 'Hutje-op-de-hei-dag' van de ambassade op het programma. Maar in plaats van zweverige brainstormsessies tussen de struiken besloot men er gewoon een gezellig dagje uit van te maken. En dat is gelukt! 's Morgens vroeg werden we verwacht op de ambassade, allemaal de bus ingeloodst alwaar we een quiz invulden: Wie zitten er bij Brazilië in de poule tijdens het WK? En bij Nederland? Hoeveel provinciën heeft Nederland? Hangt de Nederlandse vlag links of rechts van de Europese? En noem nu maar even vrolijk de 26 staten INCLUSIEF hoofdsteden van Brazilië op...! Eehh.... Toen waren we bij onze eindbestemming: Pireneus (inderdaad oplettende lezer, genoemd naar de Pyreneeën!). Daar gingen we rondwandelen door de bergen, watervallen zien en anekdotes over bijzondere bomen horen die we onderweg tegenkwamen. Wisten jullie bijvoorbeeld dat er een 'slingerboom' (zo heb ik hem zelf maar even genoemd) bestaat die zich om andere bomen heen krult? Ja, duh, dat wisten jullie... Maar... wisten jullie ook dat deze slingerboom op het nóórderlijk halfrond rechtsom slingert en op het zuidelijk halfrond linksom...?! Tja, ik bedoel maar! Vond het wel een leuke! :-) Iets verderop in het bos stond de 'Tirolesa' op het programma: in een tuigje, horizontaal aan 2 kabels hangen en naar beneden 'vliegen'... gaaaaaf!! We vlogen door de bomen, tikkie tegen de takjes en belandden uiteindelijk in de 'rem', zodat we niet in het aankomsthutje zouden beuken. Yiiihaaaa! Heel erg leuk :-)
Daarna even gerelaxed op de prachtige boerderij, weer terug de bus in en 's avonds afgesloten met (wederom) een heerlijke BBQ (churrasco dus he ;-)).

Eurovisie Song Festival in klederdracht
Afgelopen vrijdag met twee meiden naar de première van Sex and the City The Movie 2 geweest. Blijft leuk :-) Nog leuker was het clubje Braziliaanse dames dat na afloop van de film bij de uitgang stonden op hun hoge hakjes, gelakte nageltjes, stylish jurkjes en zorgvuldig gekamde haren... alsof ze rechtstreeks van het witte doek kwamen :-)
Zaterdag de grote dag: het Eurovisie Song Festival! (Oké, jammer dat onze Sieneke het niet gehaald heeft met het smurfenlied, we pinken er nog een traantje om weg, maar dat mocht de pret niet drukken...). Iedereen zou een gerecht van zijn eigen land meebrengen en (optioneel) in traditionele kleding verschijnen. Dus Anneloes en ik stonden 's middags piepers, wortelen en uien te hakken voor de hutspot, worst te braden, beslag te mixen voor de pannenkoeken met spek en met appel en... hebben ons in traditionele Hollandsche klederdracht gehesen! Mag ik 2 Antje-pakken, laat het doek maar zakken...!! Hilariteit alom :-) Natuurlijk ook om het toekennen van de punten... Deutschland, gefeliciteerd! 's Avonds nog een kleine caipirinha genuttigd en toen was het weer bedtijd. De poort zat alweer dicht, dus ik mocht bij mijn collega-Antje (Antje-Loes) blijven tukken.
Zondag samen met pannenkoeken ontbeten en een film gekeken. En toen mocht ik weer door naar de afscheids-churrasco van Sebastian, de Deutsche stagiair. Wederom gezellig! Tschüss mein Freund, es war ganz toll!

Overig
- Dit is geloof ik met stip mijn langste reisverslag tot nu toe.
- Bravo als je het tot hier hebt gebracht
- Tweede Pinksterdag, een dagje vrij, ben ik weer wat attracties in Brasília gaan afvinken: Palácio de Itamaraty (Ministerie van Buitenlandse Zaken), Palácio da Justíca en de Catedral Metropolitana (die was tot voor kort nog ingepakt voor werkzaamheden, maar nu is die weer open en heb ik de prachtige glazen ramen mogen bewonderen). Zie de foto's...
- De afscheidsfeestjes beginnen nu op gang te komen. Aanstaande woensdag weer eentje. Deze keer voor mijn 2 Zweedse freunden: Carl-Johan en Elin.
- De volgende dag, donderdag, is het Corpus Cristi, een vrije dag hier in Brazilië (ik zei het toch, het leven is hier zwaar!)
- Vandaag voor het WK eens gekeken wanneer ‘wij' spelen. Het plan bestaat om daar met zijn allen wat leuks voor te organiseren, bij de ambassadeur thuis ofzo, en in het Oranje als een stel gekken achter de buis te zitten schreeuwen. Net als jullie dus ;-)
- Nu brei ik er een eind aan en wens ik jullie allemaal weer een goede week toe!

Até a proxima!

Beijos xx

Volgende pagina »