Eerste week op de ambassade & vermakelijk weekend

Ola!

Goed om te horen dat het jullie in Nederland (Egypte, Japan, VS, Malawi, Portugal en welke landen vergeet ik nog meer?) allemaal goed gaat! Hier in Brazilië ook nog steeds alles toppie joppie! Inmiddels is de tweede week op de ambassade alweer aangebroken en heb ik een druk, maar gezellig weekend achter de rug. Ik zal eens kijken of ik al die belevenissen in een paar lettertjes aan jullie kan overbrengen...

Eerste week op de ambassade
Maandagochtend om 7.45 uur kwam Aléson (die me ook van het vliegveld haalde) me bij het pensionato ophalen. Na 5 minuten rijden waren we bij de ambassade aangekomen, door de dubbele hekken langs de beveiliging, ingang gevonden, nog meer beveiligde poortjes (waar ik in eerste instantie niet doorheen kon, want ik heb geen pasje, maar gelukkig kwam Frans me helpen) en toen stond ik daar... binnen... Hoi! Mooi gebouw wel...

Ik zit op de kamer bij Elaine, een hele lieve, aardige en gezellige braziliaanse die (heel goed) Nederlands heeft geleerd. Zij is de assistente van Kees (de ambassadeur) en Frans (ambassaderaad), die ieder aan weerskanten van onze kamer zitten. Samen met Elaine ben ik een rondje gaan lopen door het gebouw om alle mensen die er waren (waren nog best een aantal afwezig) te ontmoeten en eventjes mee te spreken. Eerst maar eens linksaf. De economische afdeling (Huub en Anneloes) waren d'r niet, daarnaast zit Manuela (een afgezant van de KLPD die in Suriname is gevestigd) was er wel. Leuk haar te ontmoeten en dan kom je er gelijk achter dat het Nederlands en Braziliaans gewoon door elkaar wordt gesproken. Oi, even bij de les blijven Suus! Toen naar de buurvrouw, Mariëlle (cultuur, pers en nog vanalles). Zij is een van de mensen die vanuit Nederland hier zijn geplaatst. Daarvan zijn er 7, de overige 20 medewerkers van de ambassade zijn lokaal. Dus of Nederlanders die al eeuwen in Brazilië wonen, of Brazilianen die Nederlanders hebben geleerd (op een enkele uitzondering na). Een gemixt gezelschap dus! De kennismakingsronde ging verder langs Martinus en toen door naar de consulaire afdeling: Mark en Anna Selma. Gelijk met mijn neus in de detective-serie (om maar in televisietermen te blijven)... er was een Nederlander vermoord die dag! Tja, en dan komt de ambassade er aan te pas om zijn familie op te sporen en allerlei procedures in gang te zetten. Druk druk druk dus daar... Door naar Bart en Carla van de landbouw-afdeling en daar gelijk een rapport van meegekregen dat op de stapel 'handige informatie, doorlezen...' kan. De rest was er op dat moment/die dag nog niet, dus die heb ik later ontmoet... Het valt me op dat iedereen superspontaan, open en geïnteresseerd is. Een hele fijne sfeer, ik voel me d'r gelijk thuis!

Toen had ik met Frans een gesprek over mijn opdracht, hoe en wat... Ook dat was een heel leuk gesprek en hij kwam met duizend pagina's verslagen, beleidsstukken en plannen aan voor op de stapel. Nu ben ik nog enthousiast ... ;-) Haha! Ze zijn wel enorm geïnteresseerd in mijn onderdeel van het project en leggen een behoorlijke taak bij mij neer. Dat is natuurlijk wel leuk, maar ook best spannend. Frans had het erover dat het misschien handig was om met de handelspartners in São Paulo en wellicht ook Rio de Janeiro te spreken. Helemaal mee eens! Hahaha... Dus nog maar even zien hoe dat loopt. Toen ben ik achter mijn laptop en stapels papier gekropen.

Dinsdag kwam de ambassadeur terug van een trip naar São Paulo en hebben we het ook even over de opdracht gehad. Hij ging ook in op het budget, de opties die er nu al lopen en allerlei activiteiten die op het programma staan tot nu toe. Ook een heel leuk gesprek, waarbij me duidelijk wordt dat ik wel een leuke rol krijg toegewezen in dit hele project en ook bij redelijk wat dingen wordt betrokken. Eens zien hoe ik daar over een maand over denk, haha! Komende week komt het Concertgebouw om te praten over een Braziliaanse themamaand die ze willen organiseren in oktober 2011. Of ik daar ook bij ben...? Ja, leuk! Overigens is de ambassadeur een hele amicale en grappige man, waar je makkelijk bij kunt binnenlopen en goede grapjes mee kunt maken!

De rest van de week heb ik een beetje van mijn grote stapel papier gelezen, al ging het nog niet zo vlot als ik zou willen. Nou goed, eerste weekje dan mag dat. Een klein puntje was nog mijn stage-aanmelding bij het ministerie. Dat bleek allemaal niet goed te zijn gegaan en nu duurt het nog 4 (!!, lang leve de bureaucratie) weken voordat mijn aanmelding is verwerkt en ik dus ook pas kan beschikken over een account en allerlei andere regelingen. Erg onhandig dus! Maar verder heb ik het enorm naar mijn zin gehad. Tussen de middag eten de meeste mensen warm en je kunt op de ambassade koken.

Het is wel een hele bijzondere omgeving om te zitten hoor. In de wandelgangen hoor je "Hillary, Hillary..." Wat is er toch met Hillary? "Hillary Clinton was hier gister..." Bij de buren, de ambassade van de USA. Tja, dat gebeurt. En Verhagen en Eurlings komen volgende maand naar Brazilië, dus daar wordt ook vanalles voor geregeld. Geinig he? Al met al dus een interessante eerste week op de ambassade. Ik ben ongetwijfeld vanalles vergeten, maar dat komt de volgende keer dan wel. Nu tijd voor het weekend!

Vrijdagavond: salsa dansen!
Vrijdagavond hadden Carla, Juul en ik afgesproken uit te gaan. Ik dacht: barretje, cocktail, discomuziekje... Fout dus. We gingen dansen. Dansen? Zo met z'n tweetjes? Hahaha, ja domme hollander, dansen met z'n tweetjes. En nog een beetje muzikaal ook, salsa muziek! We gingen naar een club waar ze een live-band hadden die hele leuke muziek speelde. En daar liep iedereen rond en danste met elkaar. Dus dan kwam d'r weer een man voorbij of je met hem wilde dansen. Gelukkig bleef ik nog even gespaard en kon ik eerst toekijken hoe de brazilianen zo beweeglijk zijn en die muziek in hun bloed hebben zitten. Voelde me echt een hollandse houten plank! Hahaha! Misschien waren een paar lesjes in Nederland geen slecht idee geweest ;-) Maar toen moest ik er ook aan geloven. Eerst een oud opaatje, maar dat werd niks. Sorry! Toen hebben we maar even een leraar aan z'n jasje getrokken en toen ging het al aardig. Ik had zowaar door welke kant ie op wilde en welke stapjes ik moest zetten. Totdat ik weer teveel aan 't nadenken was en dan ging het weer helemaal mis!! Hahaha. (Rode draad van mijn leven gelijk te pakken ;-) haha). Toen mocht ik weer even bijkomen en toekijken hoe de rest zo soepel en prachtig over de dansvloer bewoog en ... toen mocht ik nog 1 keer proberen. Ging wel aardig. Gut wat hebben we gelachen die avond zeg! Ik voelde me wel even heel ongemakkelijk, maar uiteindelijk was het een hele gezellige en vermakelijke avond geworden. Uiteraard maar tot half 12, want toen moesten we gauw naar huis voordat Moeder Therésa de poort dichtdeed!

Zaterdag: toeristendag
Zaterdag vond ik het weer tijd om Brasília te verkennen. Samen met mijn Lonely Planet richting het busstation gegaan en gelopen naar de TV-toren, vanwaar je een prachtig uitzicht over de stad hebt. In het weekend is er rondom de toren een grote markt, waar je lokale spulletjes (kunst en kitsch) kunt kopen en uiteraard heb ik mijzelf als toerist een paar kleurrijke oorbellen cadeau gedaan, haha! Toen de toren op, prachtig uitzicht! Brasília is echt een gekke stad; zo georganiseerd... Maar mooi om te zien! Relaxed daar boven, in het zonnetje een beetje rondturen... hoor ik ineens "Hey, jij studeert toch ook in Enschede?!". Staat daar ineens een andere UT-student voor mijn neus; Ronald Kuin genaamd. Hoe klein kan de wereld zijn?! En het wordt nog grappiger, want Ronald was net klaar met zijn stage... bij het OV-project in Rio de Janeiro (waar ik zelf ook nog bijna naartoe was gegaan!!!). Nu zat zijn stage erop en ging hij 2 weken rondreizen, waarvan 2 dagen in Brasília. We zijn samen verder gelopen naar het Memorial dos Povos Indígenas (indianen monument/museum); een gebouw ontworpen door (hoe kan het ook anders) Oscar Niemeyer. Binnen mooie indiaanse voorwerpen en schilderijen gezien. Maar helaas, geen totempaal! Toen naar de overkant van de straat om het Memorial JK te bekijken. Dat is het mausoleum/museum van Juscelino Kubitschek, de president die uiteindelijk de aanleg van de 'nieuwe' hoofdstad Brasília heeft gerealiseerd. In slechts 5 jaar (1955-1960) is deze stad uit de grond gestampt en tot nieuw bestuurlijk centrum van Brazilië gemaakt. Op 21 april 1960 was de inauguratie van de stad (inderdaad, nu bijna 50 jaar geleden! Overal zijn ze druk bezig met restauraties en andere obras (verbouwingen) voor het grootste feest aankomende 21 april).

Ondertussen was het prachtige zonnetje verdwenen achter de wolken en kwam de regen met bakken uit de hemel zetten. Keiharde tropische bui! Een beetje stress bij het museum, want daar stroomde het naar binnen, maar na een paar minuutjes kwam de zon weer tevoorschijn en was het alsof er niets gebeurd was. Toen zijn we naar een restaurant gegaan en hebben we genoten van een heerlijke dikke biefstuk (het is tenslotte een vlees-land hier!).

Zondag: almoço, lavar a roupa, troca de bandeira e aniversário
Zondag ben ik met Sylvania, Lou en Muriel (3 andere meiden uit het pensionato) gaan lunchen bij een restaurantje hier dichtbij. Het concept is simpel: schep allerlei lekkers op van de salade-bar, rijst met bonen, pasta, groenten, vis of (uiteraard) churrasco (vlees!) en zet het op de weegschaal... Lekker vers sapje erbij. Heerlijk!
Eenmaal thuis heb ik eens uitgeprobeerd hoe ik mijn kleren kan wassen in de (nogal middeleeuwse) wasmachine. Had wat voeten in de aarde, maar het is me gelukt. En toen ben ik naar het 'centrum' gegaan, waar Ronald en ik naar de 'wisseling van de vlag' zouden kijken. Een 289 m2 grote braziliaanse vlag, die op de 1e zondag van de maand met een hoop bombarie gewisseld zou worden. Typisch iets voor ons, toeristen! Ronald had het nagevraagd, de happening zou om 18.00 plaatsvinden. Wij wachten (het gaat zeker op z'n braziliaans...?), wachten (dit is wel heel braziliaans...?) en nog eens wachten... Toen toch maar even nagevraagd en zeiden die lieve mensen "Nee, dat is om 9:00 's morgens!" Aiaiai, zaten we dus al die tijd naar een vers verwisselde vlag te kijken. Jammer jongens, volgende maand beter. Ronald, ik stuur je de foto's wel! ;-)
's Avonds hadden we de verjaardag van Jacqueline; uit het pensionato. Ze werd 27 en we zijn met z'n 5en naar de crèperia gegaan, lekker pannenkoeken gegeten! Ook dat was weer heel gezellig. We hebben enorm gelachen en ik merk dat ik steeds beter word in begrijpen wat er gezegd wordt. Ik ben redelijk gewend aan het braziliaanse accent, hoewel er duidelijk verschillen zijn tussen de verschillende accenten (zo wonen er meisjes uit het zuiden, uit Bahia, uit Minas Gerais of uit het hoge noorden in het pensionato; die praten natuurlijk allemaal anders; de een beter te verstaan dan de ander...). Ik kom er wel :-) Na een fotoshoot, 2 biertjes en een overheerlijke pannenkoek verder weer tijd om op huus aan te gaan...

Tja, dat was het weekend alweer. O tempo vai muito rapido!

Ambassade: de tweede week
Vandaag dus weer een nieuwe week op de ambassade. Er kwam een afvaardiging van het Concertgebouw, om te praten over hun plannen om in oktober 2011 een Brazilië-gerelateerde maand te organiseren. Daarbij doet niet alleen het Concertgebouw mee, maar ook het Van Gogh-museum, Paradiso, de Melkweg, en noem het allemaal maar op... Best een groot festival dus. En ideaal om te combineren met 'mijn' project! Vandaar dat ik mee mocht met de sjieke lunch in de 'residencia', het huis van de ambassadeur. Daar kwamen keurig strak gekleed de obers het driegangenmenu serveren, op (hoe vaderlandslievend) borden met 'Je maintiendrai' erop... *zucht*... is het niet prachtig? Goed, terug met de beentjes op aarde. Het was een gezellige bijeenkomst en ik hoop dat we bij het organiseren van alle activiteiten in 2011 wat leuks samen kunnen doen!

's Middags was er nog staf-vergadering, waarbij al het wel en wee van de ambassade (en dus vooral de Nederlandse bezigheden in Brazilië) wordt besproken en toen was het zo alweer 17:00. Weer een dag voorbij!

Einde, nu echt...
Voor de helden die dit verhaal ook hebben uitgelezen een welverdiend applaus! Ik hoop dat het vermakelijk is geweest. Voor mij waren alle belevenissen in ieder geval weer geweldig. Ik zal jullie straks van wat mooie kiekjes voorzien.

Heel veel succes en plezier daar met het werk, afstuderen, de vakanties, wedstrijden (en mooie liederen ;-)) en overige bezigheden. Leuk om van jullie te horen!

Até a próxima!
Beijinhos

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *